داشتم فکر میکردم چرا باید بین زندگی دو نفر در دو گوشه ی دنیا اینقدر تفاوت باشد..! ما در مدرسه هایمان هیچوقت کلاس رقص و باله نداشته ایم..!هیچوقت کارگاه نجاری نداشته ایم..!ما هیچوقت کلاسی با تمامی آلات موسیقی نداشته ایم..!ما هیچوقت در سلف مدرسه نچرخیده ایم تا در ظرفهایمان خوراکی های خوش آب و رنگ بریزند تا با اکیپمان سر میزی بخنديم و شاد باشیم و از پسر خوش قیافه ی تازه وارد یا درمورد دختر مشهور و باهوش مدرسه صحبت کنیم..ما هیچوقت پارتی آخر سال نداشته ایم..! ما هیچوقت روز آخر مدرسه کلاه هایمان را به هوا نینداخته ایم..! ما همیشه بازخواست شده ایم؛برای ناخن هایمان؛

بازم شب شد و این دل بی قراره دلم طاقت دوریتو نداره ببخشید عاشق پر اشتباهو ب قلب خسته جون بده دوباره اخه چطور دلت اومد تنهام بذاری تو بازی زمونه جام بذاری تو بی من بری من بی تو میمیرم اخه شده بودی عزیز ترینم شب و غم و من و ابر پاره پاره اسمون داره واسم یریز میباره رفتی و حالا اشک خیس ابرا گریه هاتو یاد من میاره یاد چشات داره منو دیوونه میکنه با غصه ها داره منو همخونه میکنه اون دیگ طاقت موندن نداره دیوونه ی بیقراره

تو + خاطراتت + چشمانت + دستانت + لبخندت + اشكت
چند نفر به يك نفر ؟!

برای عاشق تو شدن
هیچ بهانه ای لازم نیست!
هر چه باشد٬
میان این همه الفبا٬
تنها تویی که حرف نداری...

کارنامه نهایی سنجش اومد

اگ کامپیوتر میزدم تهران و امیرکبیر قبول بودم

از طرفی مهندسی بهتره

ان شاء الله تو همین راه موفق شم

ثبت نام

دانشجوی ورودی کارشناسی

باران ببار!! بهتر از این که نمی شود
من باشم و تو باشی و باران...چه دیدنیست!

مسعود محمدی